My Travels: geschiedenis in Saigon en varen over de Mekong

We zijn de grens over! Ja, we zijn inmiddels aanbeland in Cambodja. Dat wil zeggen, ik schrijf dit stuk op de boot, waarmee we zojuist de grens over zijn gegaan. Ik schat dat de Mekong rivier hier zo’n 100 meter breed is en het is een prachtige tocht. De oevers staan vol bomen met her en der een huisje, je ziet af en toe een mooie tempel voorbij komen, mensen in de rivier die zichzelf, hun kleren of hun koeien wassen. Mooi dit! Maar eerst nog even over onze belevenissen na Da Lat.

Geschiedenisles in Ho Chi Minh City

In ongeveer 7-8 uur reden we met de bus naar Ho Chi Minh City, het vroegere Saigon. Inmiddels ben ik wel gewend aan lange bus- of treinritten en vind ik het eigenlijk wel lekker. Om de 2 of 3 uur stopt de bus en kun je naar de wc of wat eten kopen en verder vermaak ik me wel; beetje lezen, beetje slapen, beetje kletsen, uit het raam staren, bloggen en er is soms zelfs wifi in de bus.

Ho Chi Minh City is een grote stad, moderner dan andere steden in Vietnam. We zagen hier voor het eerst een Burger King, KFC en Starbucks. Aangezien het slapen in een hostel ons in Phong Nha prima was bevallen, en omdat we niet zo makkelijk een goed en goedkoop hotel konden vinden, kozen we dit keer weer voor een hostel. Ze hadden vierpersoonskamers en alles was prima en netjes. Als je in Saigon bent moet je zeker naar het War Remnants Museum gaan en ook op ieders lijstje staan de Cu Chi tunnels. Je komt veel te weten over de Vietnam Oorlog (of zoals ze hier zeggen: the American War) en door de vele foto’s in het museum gaat de oorlog echt leven. Foto’s van bijvoorbeeld de (gewonde) soldaten in de loopgraven grepen mij best aan: dit is gewoon echt gebeurd, foto’s van échte mensen. Ook de expositie over de gevolgen van het chemische wapen Agent Orange was best heftig: foto’s van allerlei misvormde kinderen. De gevolgen van Agent Orange houden niet op bij de mensen die ermee in aanraking zijn gekomen, maar worden ook genetisch doorgegeven.

dsc01454  dsc01465  dsc01494  dsc01527

Ook de tunnels bij Cu Chi waren behoorlijk indrukwekkend. Hier hebben de Vietnamezen een tunnelcomplex aangelegd van maar liefst 260 kilometer! De tunnels bevonden zich op drie niveau’s, de diepste op 8-10 meter zodat ze zelfs beschermd werden tegen de grootste bommen, die flinke kraters insloegen. Ook zie je welke boobytraps ze voor de Amerikanen bedacht hebben, allerlei soorten vallen werden gezet. Behoorlijk ingenieus en slim bedacht allemaal. Zo maakten ze hun sandalen (van autobanden) op een gegeven moment met de zool andersom, zodat het leek of de voetstappen de andere kant op gingen. De tour eindigt met een stukje tunnel, dat voor de toeristen is vergroot (je moet alsnog bijna kruipen). Behoorlijk krap, claustrofobisch en benauwd, kan ik je vertellen! Je kunt het je bijna niet voorstellen dat ze zo smal waren, dat de Vietnamezen daar doorheen moesten tijgeren en ze daar écht leefden, bizar.

Tour door de Mekong Delta

dsc01556  dsc01643  dsc01627  dsc01573

Ten zuiden van Ho Chi Minh City ligt het Mekong deltagebied. We boekten een driedaagse tour door de delta met als eindbestemming de hoofdstad van Cambodja: Phnom Penh. We zagen een pagode met drie gigantische boeddha’s, voeren over de Mekong rivier, zagen hoe coconut candy gemaakt wordt (en uiteraard geproefd!), dronken thee met honing recht uit de bijenkorf, hebben het heerlijke street food van Can Tho geproefd, bezochten een floating market, fietsten op kronkelpaadjes langs de oever, zagen hoe noedels gemaakt worden, voeren door de jungle van Tra Su, beklommen een toren voor een prachtig uitzicht over de jungle en aten traditionele kip met een soort rijstsoep. Veel? Ja. Een beetje te veel eigenlijk. En dan ook nog einden rijden met de bus tussendoor en dat met een (veel) te grote groep. We zijn er wel uit dat we zulke tours niet meer gaan boeken. Je kunt de Mekong Delta overigens ook op eigen houtje bezoeken, maar we vonden een tour eigenlijk wel makkelijk en hadden niet zoveel zin om alles zelf uit te zoeken. Het nadeel is dan wel dat je ook dingen doet waar je geen zin in hebt, dat je niet mag bepalen hoe lang je ergens blijft en dat het allemaal erg toeristisch is. Neemt niet weg dat een aantal dingen heel tof waren; vooral het varen, het fietsen langs de rivier, de floating market en de jungle waren erg gaaf!

dsc01794  dsc01616  dsc01721  dsc01732

Het volgende land!

En nu dus Cambodja. Het voelt wel gek, hoor! Vietnam heeft echt wel een beetje mijn hart gestolen, ik vond het hier geweldig en het is jammer om weg te gaan. En wat ook gek voelt, is dat we normaal gesproken nu zo’n beetje naar huis zouden gaan. Nu begint de omslag van ‘gewone vakantie’ naar ‘lange reis’. En dan maak je dus ook andere keuzes. Zo hadden we een visum voor 32 dagen en verlaten we nu na 27 dagen het land al, omdat we genoeg tijd over willen houden voor de rest. (Overigens voelt het niet alsof we ons gehaast hebben in Vietnam, we hebben overal wel de tijd genomen.) En ook zouden we, als dit een gewone vakantie was, de reis afsluiten op het mooie eiland Phu Quoc, wat onder Vietnam ligt. Nu hebben we ervoor gekozen om na Phnom Penh het eiland Koh Rong (onder Cambodja) te bezoeken, zodat we niet vlak achter elkaar een aantal stranddagen hebben. Zo maak je toch andere keuzes als je langer weg bent. Maar het belangrijkste is dat we genieten, en dat doen we zeker. Volop!

dsc01839

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *