My Travels: regen en Easy Riders in Da Lat

In Da Lat hadden we voor het eerst last van de regen! Aan het eind van de ochtend kwamen we aan en na wat uitgerust en geluncht te hebben, wilden we het centrum gaan verkennen. Net toen we de deur uit stapten begon het wat te regenen en eenmaal in de stad, goot het zo hard dat we ergens zijn gaan schuilen. Uiteindelijk regende het die dag nog tot 21.00 uur! Welkom in Da Lat.

Nog meer regen

Van de eigenaresse van het guesthouse hoorden we dat deze maanden hier de piek zijn in het regenseizoen, wat betekent dat het eigenlijk iedere middag regent. De ene keer een uurtje en de andere keer dus de rest van de dag. Goed, we hadden al mazzel dat we de eerste drie weken nagenoeg geen druppel regen hebben gezien, dus gewoon op tijd opstaan zodat je zo veel mogelijk gedaan krijgt voordat de regen begint. Het vervelende was dat de temperatuur ook direct daalde; voor het eerst in drie weken had ik het koud! Maar goed dat we een jas en spijkerbroek bij ons hadden (eigenlijk voor in Nieuw Zeeland, maar ik was er nu erg blij mee!).

In Da Lat hebben we het oude treinstation bezocht en zijn we met een cable cart met geweldig uitzicht naar de Truc Lam Pagoda geweest. Een boeddhistisch tempelcomplex met mooie tuinen waar je doorheen kunt lopen tot je bij het Tuyen Lam meer uitkomt, waar we een heerlijke aardbeienshake hebben gedronken. Toen we daarna met de cable cart weer terug wilden, liepen we even tegen een Vietnamees cultuurdingetje aan. In Vietnam staan de mensen namelijk vroeg op en tussen de middag doen ze niet zoveel: een beetje slapen in een hangmat, omdat het te warm is. Je ziet dus regelmatig dat dingen bijvoorbeeld tussen 12.00 – 13.30 uur gesloten zijn. Zo ook de cable cart. Even wachten dus!

dsc01225  dsc01248  dsc01250  dsc01301

Achterop bij de Easy Riders

We zaten in dubio (lees: we waren het niet eens) over wat we verder nog zouden doen. De omgeving van Da Lat is namelijk prachtig, en waar mensen voor komen; bergachtig met mooie watervallen. Maar hoe ontdek je die omgeving? De meeste mensen huren een scooter of motorbike; iets wat wij (oké, vooral Chris) niet echt zien zitten. We hebben geen ervaring met rijden en bovendien zien en horen we net iets te vaak over toeristen die onderuit gaan en helemaal open liggen. Maar gelukkig heb je in Da Lat de Easy Riders! Die vind je in heel Vietnam, maar in Da Lat zijn ze ooit begonnen, dus daar vind je de echte originele Easy Riders: mannen, die je achterop meenemen op hun grote motor (ik zeg even ‘groot’, omdat ze in Vietnam alles wat gemotoriseerd op twee wielen rijdt al ‘motorbike’ noemen, of het nou een scooter is of een ‘echte’ grote motor). Eén of meerdere dagen laten ze je dan alle mooiste plekjes zien en vertellen van alles over Vietnam en de cultuur.

Eigenlijk zag Chris dat niet zo zitten, dus ik had de hoop al bijna opgegeven om nog iets van de omgeving te zien. Toen we door de stad liepen, op zoek naar een tourbureau om toch even de opties naast elkaar te leggen, werden we aangesproken door Stephane. In eerste instantie zeiden we meteen ‘No, thank you’, inmiddels een beetje een reflex als men je op straat iets probeert te verkopen. Maar toen het woord ‘Easy Rider’ viel, had hij toch onze aandacht. Bleken we pal voor het kantoor te staan! Toch even gehoord wat hij te zeggen had, en gelukkig voor mij was Chris ook overtuigd! We spraken af om de volgende dag met hem en zijn collega op pad te gaan. Heel fijn dat ze ons daarna ook nog even een gratis lift naar het hotel gaven (zodat zij konden zien waar het precies was om ons te kunnen ophalen), en konden wij meteen een voorproefje krijgen.

dsc01449  dsc01368  dsc01426  dsc01336

Wat een dag!

Gauw een nachtje bijgeboekt en de volgende dag gingen we op stap! Serieus, als je in Da Lat bent, ga met de Easy Riders op pad! Het was echt geweldig. Oorspronkelijk wilden we gewoon graag naar een paar watervallen, maar ze hebben ons veel meer laten zien! En overal waar je stopt, kun je zelf bepalen hoe lang je blijft. We moesten vlak na de lunch wel even een uurtje wachten tot het ophield met regenen, maar daarna gingen we met poncho en al weer verder. Uiteindelijk waren we pas rond 17.00 uur terug bij het hotel, maar de dag is echt omgevlogen! Ze spraken erg goed Engels, reden erg voorzichtig en hebben veel verteld over religie, politiek en cultuur, maar ook laten zien hoe zijde gemaakt wordt, koffie verbouwd, bloemen gekweekt (wat ze daar van de Nederlanders geleerd hebben!). Helaas hoor je dan ook trieste dingen, zoals dat zijn vrouw ernstig ziek is en dat ook veel geld kost, maar ook dat de politie en de overheid ontzettend corrupt zijn en dat de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt. Al met al de beste dag in Da Lat en wij zijn blij dat we hiervoor gekozen hebben! Mocht je erover denken om dit ook te doen, neem gerust contact op, dan stuur ik je de gegevens van Stephane. Er zijn namelijk een heleboel Easy Riders en het is lastig te bepalen welke goed en betrouwbaar zijn.

dsc01371  dsc01348  dsc01376  dsc01434

Op naar de volgende plaats

Na deze geweldige dag maakten we ons op voor weer een lange reisdag: zeven uur in de bus naar Ho Chi Minh City! En dat voelt heel gek, want hoewel we na Ho Chi Minh City (of Saigon) nog één of twee bestemmingen te gaan hebben in Vietnam, voelt het toch als bijna het einde. Je reist toch altijd van Saigon naar Hanoi of Hanoi naar Saigon. En daar gaan we dan nu heen… We genieten van de laatste dagen Vietnam, maar stiekem worden we ook wel nieuwsgierig naar Cambodja.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *