My Travels: verslag #6 Nieuw Zeeland

Het vorige verslag eindigde bovenin het Zuidereiland, vlak voordat we de oversteek maakten terug naar het Noordereiland. In de vertrekplaats Picton kochten we nog wat mooie souvenirs en gingen we voor de laatste keer in Nieuw Zeeland naar de kerk. Nog minder dan een week en dan zouden we alweer vertrekken; wat een gek idee.

Planning voor de laatste week

Na een prima overtocht van 3,5 uur meert de boot weer aan in Wellington; deze keer blijven we niet, maar rijden we meteen door naar een camping een half uurtje verderop. We maken er een gezellige avond van en gooien de landkaart op tafel om een planning te maken voor de laatste dagen. Of in elk geval een richting te bepalen; we moeten tenslotte morgen wel ergens heen kunnen rijden. Ons plan was om de Tongariro Alpine Crossing te lopen in het Tongariro National Park. Deze toffe eendaagse tocht staat aan de top van mooie wandelroutes in Nieuw Zeeland, maar is helaas erg weersafhankelijk. Het weerbericht geeft alleen maar regen aan voor de komende week. Superjammer! Dat betekent de Crossing uit ons hoofd zetten en iets anders verzinnen.

  

Planning Noordereiland

Gelukkig is er op het Noordereiland zoveel te zien dat het nog moeilijk is om een keuze te maken! Uiteindelijk besluiten we het schema niet te vol te proppen, maar in twee dagen naar de Coromandel Peninsula te rijden en daar onze laastste drie/vier dagen te spenderen. Prima plan! Zo gezegd, zo gedaan 🙂 En komen we twee dagen later aan in de Coromandel: een prachtig schiereiland ten oosten van Auckland. We hadden er goede verhalen over gehoord en ik baalde al dat we deze bestemming op de heenweg moesten laten schieten.

  

Coromandel Peninsula

We rijden in een aantal dagen eigenlijk de hele Coromandel rond en genieten van de gave uitzichten. Vooral de westkust is vrij ruig, met grote stenen op het strand en een rotsachtige kustlijn. Het laatste eind naar boven gaat een flink stuk over gravel road, maar je komt op de mooiste plekjes! Onderweg kom je wat gezellige, knusse dorpjes tegen waar je kunt stoppen voor een lekker kopje koffie of lunch. Vanuit het westen kun je via de kustroute naar het oosten, maar je kunt ook via Road 309 (wat wij hebben gedaan); een gave weg dwars door dichte bossen met een aantal erg leuke stops. Zo kun je bij een boerderij varkens voeren en aaien (er lopen er wel honderd los rond!), een mooie waterval bezoeken en is er een korte hike naar een aantal gigantische Kauri bomen. Een aanrader!

         

Privé-spa

Aan de oostkust bezoeken we ook Hot Water Beach. Door de warmwaterbronnen onder het zand kun je, twee uur voor en na eb, een gat graven waardoor het hete water naar boven borrelt en je eigen privé-spa ontstaat. Echt geniaal! Je moet wel een beetje zoeken waar het water warm is; wij kregen eerst alleen maar koud water. Ook een schep is geen overbodige luxe! Het was nog best een klus om een gat te graven, dus op een gegeven moment waren we blij dat andere mensen weggingen en we hun badje konden overnemen. Zorg er wel voor dat je ook een koudwaterbron hebt, want het water is met maar liefst 64°C veel te heet om in te zitten!

  

Pech met de camper

Hot Water Beach bezochten we in de avond en helaas bracht onze camper ons daarna niet terug naar de camping. Onderweg ging het mis! Er zat al een tijd een steentje in het voorwiel, maar na contact met de verhuurder moesten we die maar gewoon laten zitten. Door achteraf behoorlijk slecht advies heeft het steentje dus flinke schade aan kunnen richten en kwamen we er tijdens het rijden achter dat de remmen het hadden begeven! We zijn ontzettend blij en dankbaar dat het gebeurde toen we niet hard reden op een recht stuk. Maar je wilt er niet over nadenken wat er had kunnen gebeuren als dit op één van de vele steile bochtige wegen van Nieuw Zeeland was gebeurd! Afijn, we hebben het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht en reden per tow truck terug naar de camping. Weer een avontuur.

We regelden een extra nacht op onze heerlijke camping aan het strand en konden twee dagen later samen met de camper meerijden met de tow truck terug naar Auckland. Dat kon op de dag van ons vertrek, zodat we meteen door konden naar het vliegveld en er verder niet veel last van hebben ondervonden. We hebben onze laatste dag in de Coromandel nog heel tof kunnen afsluiten met een surfles! Jawel, onze allereerste surfles. En wat was het tof! Ontzettend vermoeiend, veel moeilijker dan gedacht, regelmatig een flinke golf over je hoofd heen, nog drie dagen spierpijn én onze kop verbrand, maar wat was het tof! Het ging nog best goed ook en was zeker voor herhaling vatbaar. Wie weet in Taiwan…

  

Het laatste land van de reis

Daarna was het inpakken geblazen. Alles weer in de backpacks, restjes boodschappen weggeven op de camping en we hebben zelfs onze tomtom nog kunnen verkopen. Vanuit Auckland vlogen we in een paar uur naar Sydney en daar stapten we voor nog eens negen uur in het vliegtuig voor een (ietwat turbulente) vlucht naar Taipei. Echt een hele leuke, verrassende stad: schoon, modern en gestructureerd en toch duidelijk met de Aziatische (eet)cultuur. Maar daarover in een volgend blog meer.

We kijken terug op een supergave reis door Nieuw Zeeland. De vriendelijkste mensen, de vrijheid door te reizen per camper en vooral de belachelijk mooie natuur die overal in het land aanwezig is. Echt fantastisch! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *